sft. 1. Kechga oid; kechqurun boʻladigan.
Kechki payt. Kechki shabada.
Yo kechki salqin bilan, yo ertaga ertalab shahar hovliga [beda] olib tushaman. — Oybek, Tanlangan asarlar
Eshelon oshpazlari kechasi ovqat pishirmaslik va kechki ovqatni ham kunduzi pishirib qoʻyish haqida buyruq oldilar, — I. Rahim, Chin muhabbat
2. Ish-faoliyati tunda boʻladigan; tungi.
Kechki smena. Kechki va sirtqi boʻlimlar.
yangi oʻquv yilidan kechki maktabga boradigan boʻldik. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
3. Kech pishadigan, kech ekiladigan.
Kechki uzum. Kechki oʻrik. Kechki bodring. Kechki kartoshka. Kechki ekinning xatari bor. — Maqol
Kuz havosi iliq edi. Kechki gullar ochilib turibdi. — I. Rahim, Chin muhabbat