ot 1. Sarosimaga tushgan, esankiragan, gangib qolgan; bezovta.
[Mansur:] Magʻrur Alisherning suvdan chiqarib tashlangan baliqday jonsarak, ini buzilgan qushday bezovta boʻlishi qasos bilan toʻlgan yuragimga tasalli beradi. — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy
Oldingi pozitsiyaga ilk qadam qoʻyib, har narsadan hadiksiraganday, tevarakka jonsarak va ojiz qaraydigan yangi jangchilar orasida [Bektemir] oʻzini pixini yorgan xoʻrozday sezar edi. — Oybek, Quyosh qoraymas
2. koʻchma Sira bekor oʻtirmaydigan, doim oʻziga ish topib gʻimirlab yuradigan, tinchimaydigan; serharakat.
Hozir oʻsha jonsarak tana jim, oʻsha chevar qoʻllar bedarmon. — I. Rahim, Ixlos
U [Oʻ. Zokirov] ovqatini ham yurib yeydigan jonsaraklardan. — Gazetadan