sft. 1. Hayot alomati yoʻq, oʻlik.
Kolxozchilar yugurishib kelganlarida, Umurzoq ota jonsiz edi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
Mengliboy engashib, jonsiz qoʻzichoqni qoʻliga oldi. — S. Ahmad, Yulduz
2. Harakatsiz qotgan, hech narsa ifoda etmaydigan; behush, karaxt.
Jonsiz chehra.
Silkinish orqasida uning yuzini toʻzgʻigan soch tolalari oʻrab olib, jonsiz bir suratga kirgizdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Otabek ota-ona orzusiga, oʻz taʼbiricha, jonsiz haykal boʻlib rizolik berdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
3. koʻchma Kuchi yoʻq, kuchsiz; boʻsh, chidamsiz; nimjon.
Jonsiz ip.
Murzin uning parishon sochlarini, nozik boʻyniga yopishgan mayin, jonsizgina soch tolalarini tomosha qilardi. — Shuhrat, Shinelli yillar
4. koʻchma Zerikarli, ruhsiz, taʼsirsiz; shavq-zavqsiz.
Jonsiz spektakl. Majlis juda jonsiz oʻtdi.
5. koʻchma Sukutga choʻmgan, jimjit.
Jonsiz koʻchalar.
Uzoqlarda jonsiz koʻringan Ovullar ham yigʻlab uxlagan. Sahar turib shoʻrli xotinlar Tangrim degan, toʻlib yigʻlagan. — H. Olimjon