Qidiruv

sft. 1. din. Xudoga ishonch-eʼtiqodi yoʻq, xudodan, dindan qaytgan; dahriy.

2. Vijdoni yoʻq, nopok.

Men bu imonsiz cholning uddaburonligidan hayronman. — A. Xakimov, Ilon izidan

Buning otasi Maxmud Mirzo bagʻoyat imonsiz, buzuq odam edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

3. Shunday odamga nisbatli haqoratni bildiradi; vijdonsiz, diyonatsiz.

— Hoy, imonsiz chol, Mirzaxaydar akani nega qoʻshasan? — dedi kimdir orqadan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

ot 1. din. Xudoga boʻlgan ishonch, eʼtiqod; koʻngilda ishonish va tilda iqror qilish.

Imoniga, diniga mustahkam pokiza odam bor joydan ajina yuz chaqirim nariga qocharmish. — S. Ahmad, Hukm

Vatanni sevmoq ham, ilm oʻrganish ham, kattalarni hurmat qilish ham, tozalik ham imondandir. — Gazetadan

Masalan, Paygʻambarimizdan rivoyat qilinadiki, Imon oltmishdan ziyod shuʼbalardan — tushunchalardan tashkil topgan, hayo esa oʻshalarning biridir. — Gazetadan

2. Umuman, ishonch.

Mufti oʻz ixtiyoridagi turli vositalar orqali Mirzoni tekshirib koʻrdi. Uning sof millatchi muhojir ekaniga imon hosil qildi. — A. Hakimov, Ilon izidan

sft. 1. din. Imoni bor, xudoga, dinga ishonuvchi; eʼtiqodli, xudojoʻy.

tilga olingan halollik tushunchasiga toʻliq rioya etish imonli insonlardagina zuhur boʻladi. — Gazetadan

2. Xiyonat qilmaydigan; halol, vijdonli.

Hozirda partiyani chin imonli va siyosiy tarbiyaga ega boʻlgan mustaqil fikrli kishilar bilan mustahkamlash kerak. — Gazetadan