sft. 1. Uncha-munchani yoqtirmaydigan, aytganga koʻnavermaydigan (yuravermaydigan).
Avaz oʻz feʼlini biladi:u injiq, yuragi tor, qoʻrs. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Bu voqeadan soʻng u toʻnini teskari kiyib, oʻta injiq boʻlib qoldi. — Yoshlik
2. Serxarxasha.
Bola yigʻloqi, injiq, saldan-salga yotoqxonani boshiga koʻtarar — J. Abdullaxonov, Xonadon
3. koʻchma Tashvish-xarxashasi koʻp; mashaqqatli; oʻzgaruvchan, bir xilda turmaydigan.
Kuzning birinchi oyi tugab, oktyabrning yogʻin-sochinli injiq kunlari boshlandi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
Hech qaysi ekin paxtadek murakkab, talabchan, injiq va mashaqqatli emas. — Gazetadan