от 1. Қўллаб-қувватлаб, тарафини олувчи; ёрдам берувчи, ҳимоя қилувчи шахс.
Шариат ҳомийси. Миллат ҳомийси.
Исломхўжа юртнинг бойлари, пулдорлари ўртасида кундан-кунга обрў қозониб, уларнинг ҳомийсига айлана борди. — Ж. Шарипов, Хоразм
Мирзо Улуғбек биргина илмнинг эмас, балки санъатнинг ҳам ҳомийси эди. — К. Яшин, Ҳамза
Участканинг қаҳрамонини эшакка ўтқазиб, кеча келган ўғри-безорилар ҳомийсини мансабга кўтарибсиз. — А. Мухтор, Туғилиш
2. иқт. Бирон тадбир ёки фаолиятни амалга оширишда молиявий ёрдам кўрсатувчи, молиявий жиҳатдан қўллаб-қувватловчи жисмоний ёки юридик шахс.