ҳомий

от 1. Қўллаб-қувватлаб, тарафини олувчи; ёрдам берувчи, ҳимоя қилувчи шахс.

Шариат ҳомийси. Миллат ҳомийси.

Исломхўжа юртнинг бойлари, пулдорлари ўртасида кундан-кунга обрў қозониб, уларнинг ҳомийсига айлана борди. — Ж. Шарипов, Хоразм

Мирзо Улуғбек биргина илмнинг эмас, балки санъатнинг ҳам ҳомийси эди. — К. Яшин, Ҳамза

Участканинг қаҳрамонини эшакка ўтқазиб, кеча келган ўғри-безорилар ҳомийсини мансабга кўтарибсиз. — А. Мухтор, Туғилиш

2. иқт. Бирон тадбир ёки фаолиятни амалга оширишда молиявий ёрдам кўрсатувчи, молиявий жиҳатдан қўллаб-қувватловчи жисмоний ёки юридик шахс.