от 1. Иссиқликдан кўтарилган кучсиз, енгил буғ.
Кунлар ярақлаб кетган, шудгор бетидан жимир-жимир ҳовур кўтарилади. — Р. Раҳмон, Меҳр кўзда
Дастурхон устидаги косалардан иссиқ ва ёғлиқ шўрваларнинг ҳовури чиқиб турарди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
2. Иссиқлик таъсири; ҳарорат, тафт.
Қизилқум ва Қорақум барханлари қуёш қаҳр-ғазаб билан сочган бутун ҳовурини инсонга пуркаб, бағрига ҳеч кимни ёʻлатмаган. — С. Кароматов, Аму-Бухоро
Қуёш тиккайган сайин ҳаво кучлироқ қизийди. Соч толасини елпирга шамол ёʻқ. Ердан иссиқ ҳовур уради. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар.
Асфалт ёʻллар, шифер ва тунука томлардан қайноқ ҳовур кўтарилади. — С. Нуров, Нарвон
3. кўчма Кишининг қизишган ҳолати.
Асло менинг ҳовурим босилмайди, Бетингдан тишлаб олиб қонатмасам. — Оқ олма, қизил олма
- Ҳов(у)рини босмоқ 1. Ўзига келмоқ; тинчланмоқ. Бир пиёла чой бер, болам, ҳовуримни босиб олай, кейин айтаман. — МуштумТўрабек баъзан қўлига хипчин олиб, болаларга дўқ-пўписа қилар, шу билан ҳоврини босар эди. Ҳ. Нуъмон ва — А. Шораҳмедов, ОтаРасулжон қизишиб бораётган чолнинг ҳоврини босишга уринди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон
- Ҳоврини олмоқ Нохуш, лоҳас ҳолатдан чиқармоқ. Иш овутган бўлса, ёр-у дўстлари кўнглини кўтарди, ҳоврини олди. — Шуҳрат, Умр поғоналари
- Ҳовурига ош пишади (ёки ош дамласа бўлади) Ўзини жуда юқори тутиб, ҳаддидан ошганликни билдиради. ҳовурига иккита ош пишадиган бошлиқ бурнига қўнган пашшага дағдаға қилиб, мушти билан қўриб ҳайдади. — М. Муҳамедов, Қаҳрамон изиданчек берувчи Файзи Раҳимов ҳаддан чунон ошганки, ҳовурига ош дамласа бўлади. — Муштум
- Ҳовур(и)дан тушмоқ 1. Қизишиш, жаҳлдан қайтмоқ. Султонов чўнтагини титкилаб, калитини топди шекилли, сал ҳовуридан тушди. — М. Мансуров, ЁмбиУниверсал., бир текисда ишлаётганини кўриб, Умарали ҳовурдан тушди. — И. Раҳим, ИхлосХолмат йиғилишдан кейин анча ҳовуридан тушди, пасайиб қолди. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқинЙигит-ялангнинг арзини эшитдим Ёдгорхўжа ўшқириб келиб эди, қаматиб қўйдим. Жиндек ҳовуридан тушмаса бўлмайди. — Чўлпон, Кеча ва кундуз