Qidiruv

sft. Ishi, yumushi bor; ish-xizmatli.

Ishli yigit. Ishlining ishi bitar, ish-sizning kuni oʻtar. — Maqol

Ya na bir oz kut, kelib qolar. Ishli odam emasmi, axir! — Oydin, Koʻngli toʻldimi, yaxshi yigit

sft. ayn. Koʻhlik.

sft. Oshga ega boʻlgan.

Oshli qozon. Oshli qoʻl.

Oshli ogʻiz bilan boshlangan xirgoyi tomoqqa tiqildi, mingboshi qoʻrqib ketdi va ogʻzidagi oshni kosaga purkab, yana oshga qoʻl uzatdi. — Choʻlpon, Kecha va kunduz

sft. 1. Koʻtarinki ruxdagi, ruhi baland.

Yigitli joy salobatli, qahramon ruhli boʻladi. — Shuhrat, Shinelli yillar

2. Jonli tus olgan, jonli, zavq-shavqli.

Toʻy juda ham ruhli. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Qurilish kundan-kunga qiziqroq, ruhliroq davom etdi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

sft. 1. Bir tomoni borgan sari ingichkalashib tugallanadigan.

Navoiy sallasiz, uchli taqya kiygan, boshi bir oz egik. — Oybek, Navoiy

Tursunoy nimranggina uzunchoq yuzi, uchli iyagi bilan onasiga oʻxshab ketardi. — A. Muxtor, Opa-singillar

2. Uchi bor; uchi muayyan shaklga ega.

Uzun yogʻoch boshiga bogʻlangan qayirma uchli oʻtkir temir oydinda yaltirardi. — J. Sharipov, Xorazm

sft. 1. Boshi, kallasi bor.

Yetti boshli ilon (ertaklarda).

U [Qoratoy] oʻttiz sakkiz-qirq yashar, yumaloq, katta boshli, bilaklari yoʻgʻon kishi edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Buning orasida ilon boshli bilaguzukdan tortib har xil taqinchoqlargacha chiqdi. — M. Mansurov, Yombi

2. koʻchma s. t. Aqpli, aqlli-hushli.

Boshli yigit. Oltin boshli otang bilan qolguncha, paxmoq boshli onang bilan qol. — Maqol

Boshliq boʻlsang, boshli boʻl. — Maqol