ruhli

sft. 1. Koʻtarinki ruxdagi, ruhi baland.

Yigitli joy salobatli, qahramon ruhli boʻladi. — Shuhrat, Shinelli yillar

2. Jonli tus olgan, jonli, zavq-shavqli.

Toʻy juda ham ruhli. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Qurilish kundan-kunga qiziqroq, ruhliroq davom etdi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar