фл. 1. Заиф, нимжон ҳолга келмоқ, заифлашмоқ.
Бу жанговар воқеаларни эслар экан, кампирнинг ҳилвираган озғин танасида гўё ёшлик қони бирдан жўш ургандай бўлди. — С. Анорбоев, Дўстлар
— Йиғламанг, буви, худонинг иродаси, — деди Ғуломжон, бундай гаплар онасининг ҳилвираган қалбига малҳам бўлмаслигини билса ҳам. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
Аваз устоднинг салқиган қовоқларига ҳилвираган бармоқларига разм солди. Унинг бармоқлари билинар-билинмас титрарди. — С. Сиеёв, Аваз
2. Эскириб, ночор ҳолга келмоқ, футури кетмоқ; тўзмоқ.
Ҳадемай дарчада Ўтар бобонинг ҳилвираган сариқ тўни кўринди. — С. Сиёев, Ёруғлик
Эскириб, қирралари ҳилвираб кетган дафтарнинг муқовасига чиройли ҳарфлар билан Холида деб ёзилган эди. — У. Умарбеков, Кўк дафтарнинг сири.
3. с. т. Ҳилпирамоқ.
Ҳа, атласларни кийиб олиб, Ҳилвираб келасиз-а бизга. — Қўшиқлар