ot 1. Har bir narsa va moddaning kishilarning is bilish sezgilariga taʼsir etadigan xossasi; boʻy, is.
Hidi bor narsa. Yoqimli hid. Yoqimsiz hid. Kabob hidi. Handalak hidi. Zira hidi. Piyozdogʻ hidi. Har gulning hidi boshqa. — Maqol
Ota, manavi behilarni qarang, hidi olamni tutadi, biram pishibdiki! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
Uyda tutun yoʻqolgan boʻlsa-da, achchiq hid darrov uning burniga urildi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Tutab kuyayotgan ot eti va terisining qoʻlansa hididan uning koʻngli behuzur boʻlib, boshi aylandi. — H. Gʻulom, Mashʼal
2. koʻchma Biror narsa, hodisa yoki holatning belgisi, sharpasi.
Shoyad shu bilan Oynagulning ham hidi biron joydan chiqib qolsa. — A. Hakimov, Ilon izidan
Buning har bir varagʻidan shaxsiy gʻaraz hidi keladi. — A. Qahhor, Sarob
Janjalning hidini sezgan Sarvi xola gʻudranib, stol ustiga dasturxon yoza boshladi. — Mushtum
yuzida nur yogʻilib turibdi, soʻzlarida mehr-shafqatning hidi bor. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati
- Gapidan latta hidi keladi Yoqimsiz, bemaʼni gapga nisbatan qoʻllanadi. Hodivoy, achchigʻing chiqmasin-qu, anchadan beri gapingdan latta hidi keladigan boʻlib qolgan. — S. Ahmad, Choʻl burguti
- Hid olmoq Biror maʼlumot, belgi, sharpani sezmoq, undan xabardor boʻlish ilinjida yurmoq. Damba vaqtida ketib qolganlar ham atrofimizda aylanib, hid olib yurgan emish-ku. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
- Hidi chiqmoq Xabari tarqalmoq, oshkor boʻlmoq. qorovul cholni urib, yaxshi ish qilmadi. Imi-jimida boʻladigan ishning hidini chiqarib qoʻydi. Mirmuhsin, Meʼmor. Ehtiyot boʻlmasangiz, bularning ham hidi chiqib qoladi. — Mushtum