Қидирув

унд. с. Бирор кўнгилсиз ҳодисадан нолиш, афсусланишни ифодаловчи хитобни билдиради.

Ҳайҳот, мамлакат яна парчаланди, юрт вайрон бўлди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Ёвуз тақдир тиғ урди қалбима, дод! Нетай энди тугалди сабрим, ҳайҳот! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Отани сотқинлар осибди дорга. Ҳайҳот! Бахт устига қандай кўргилик?! — П. Бобожон.

с. т. Бўш, ҳувуллаган; жуда катта, жуда кенг; бепоён.

Шамол боягидан кучайиб ҳайҳотдай ҳовлида ёлғиз қолган кампирнинг юрагига баттар ғулғула соларди. — Р. Файзий, Эл меҳри

У пастликдаги ҳайҳотдек жарликни, уфқларни кўришни хаёл қилганди чоғи. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк

Ўзини машинадан ташласинми? Шу ҳайҳотдек чўлда-я? — И. Раҳим, Тинимсиз шаҳар

айн. Ҳайҳотдай.