от 1. Юзнинг икки чеккасига ёки пешонага ҳусн учун тушириб қўйиладиган ярим ҳалқа шаклидаги соч; зулф.
Гажак қўймоқ.
Бегимжон икки чеккасидаги гажагини силкитиб, муштларини белига тираб турган эди, Адолат ўшқириб берди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
2. этн. Олтин, кумуш ва шу кабилардан эгик ҳолда ясалиб, чаккага тақиладиган безак буюми.
Сухсур олиб боқмайди, Гажагини тақмайди, Ишламаган дангаса Кўпчиликка ёқмайди. — Қўшиқлар
3. сфт. 3 Эгилган, қайрилган.
Думи гажак ўрдак.
Кўпларнинг қўлларида дастаси гажак, кунгурадор ҳасса, лабларида жим-жима муштук. — Ҳ. Назир, Ҳайкал
Камохонов, илтимосига хўп деган жавобни кутиб, савол аломатидай гажак бўлиб турганида, телефон жиринглаб қолди. — А. Қаҳҳор, Икки ёрти — бир бутун.
Ўйнаб, думини гажак қилиб, сағрисига ташлаб, Гаждумбек [от] кетиб бораётибди. — Гўрўғли