Qidiruv

ot 1. Tarashlab sayqal berilgan olmos; umuman qimmatbaho toshlarning umumiy nomi; javhar.

Koʻrdingmi? Bu nima? Mana bu — dur, mana bu — marvarid. Mana bu yongan — gavhar. — Oybek, Tanlangan asarlar

Gavhar kosada suv tutib, qizlar qoʻshiq aytib, Nuraliga parvona boʻla berdi. — Nurali

2. koʻchma Qimmatli, bebaho, nodir narsa.

Yer — xazina, suv — gavhar. — Maqol

3. Gavhar (xotin-qizlar ismi).

a esk.kit. gemmy

ot poet. Gavhardek nur sochuvchi; gavhar toʻkuvchi.

Ravshan aylarman charogʻi ohni, Koʻzlarimdur gavharafshon, marhabo. — Nodira

ot 1. Qimmatbaho toshlarni yaxshi biladigan mutaxassis.

2. koʻchma Biror narsaning qadr-qimmatini yaxshi biladigan, qadriga yetadigan shaxs.

Oʻz soʻzimizning gavharshunosini, oʻz sheʼrimizning Firdavsiy va Nizomiysini koʻrmoqqa muhtoj edik. — Oybek, Navoiy

ot 1. Dur va gavhar; qimmatbaho, nodir narsalar.

2. koʻchma Maʼnoli, mazmunli soʻzlar, gaplar.

Laylining koʻngli ochilib, har soʻzidan dur-gavharlar sochilib, shunda qizning bahri ochilganini bilib, enasi aytdi — Folklor

Senga xat yozgani oʻtirdim, Yuragimdan dur-gavhar toʻkdim. — U. Nosir, Yurak

n pearl