от 1. Айтиладиган гап, сўз; нутқ.
Бу ҳақда гап-сўз бўлиши мумкин эмас [деди Абдусалом]. — Ж. Шарипов, Хоразм
2. Суҳбат, гурунг.
Икки ўртадаги гап-сўз ёʻл узоқлигини билдирмас эди.
Гап-сўз бир-бирига илашмади. — Ойбек, Танланган асарлар
3. Овоза, миш-миш гап.
Қўқонда Ҳаким-бойвачча хизматкорининг қизини олибди, деган гап-сўз ҳам бўлмас. — Ойбек, Танланган асарлар
Агар сизга оғир тушмаса, юртдаги гап-сўз босилгунча, бирор йил Тошкентда турсин, сўнгра Марғилонга борсин, дердим! — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Гап-сўзга қолмоқ Уятга қолмоқ. — Ҳа, ўқидик [хатни], — Ҳалима опа қизариниб кулди. —Ким билсин, ёш раис, гап-сўзга қолмасин деб қўрқувдик-да, айланай. — О. Ёқубов, Бир фелетон қиссаси— Олган мажбуриятимни бажариб келмасам, гап-сўзга қоламан, — деди Нафиса онасига. — Ғайратий, Узоқдаги ёр
- Гап-сўзда ёʻқ 1. Гапга нўноқ; нутқи норавон; Ҳозирги афтини кўрган киши уни \Рўзиматни\ гап-сўзда ёʻқ, ўзи тўнггина бир йигит гумон қилар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари