fl. 1. Mamnunlik, faxr hissini tuymoq; faxrlanmoq.
Bemorlar erining qoʻlidan shifo topganidan benihoya gʻururlanardi. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar
Vatandoshlarimiz bilan suhbatlashar ekanman, ularning tantiligi, zukkoligidan gʻururlandim. — Yoshlik
Elmurod bu ishga ozmi-koʻpmi oʻz mehnati singganini oʻylab, oʻzidan oʻzi gʻururlandi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Magʻrurlik, kibr hissini tuymoq, shunday holatda boʻlmoq; kibrlanmoq.
Ergash dunyoda shunday ajoyib narsaning borligini Xolmuroddan koʻra yaxshiroq bilganidan gʻururlanayotgan koʻrinar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Parpixoʻja yogʻchi poyloqchilik, chaqimchilik ishining muvaffaqiyatlaridan gʻururlanib toʻplagan maʼlumotini soʻzlab berarkan, ellikboshi uni toʻxtatdi. — Oybek, Tanlangan asarlar