ot 1. Vatandan uzoqda yashash; musofirlik, gʻariblik.
Gʻurbatda gʻarib shodmon boʻlmas emish. El anga shafiq-u mehribon boʻlmas emish. — Alisher Navoiy
Yigʻlarsan qayerda deb, Mening Toʻxtashim. Gʻurbatda ovunchogʻim, Munis yoʻldoshim. — Gʻayratiy
2. Gʻam-tashvish, kulfat.
Oʻgʻlim, bunaqa behayo qiz ekan, vaqtida bilib, oʻzingizni chetga olganingiz yaxshi boʻlibdi. Shukur qiling! Bitta tugʻib olgandan keyin, umringiz gʻurbatda oʻtib ketardi. — Mirmuhsin, Umid
Kun sari gʻurbatimiz ortmoqda, nahotki yovuzlar daf boʻlmasa, najot yoʻqmi sira?! — Oybek, Nur qidirib
3. s. t. Ortiqcha tashvish keltiruvchi narsa, ish.
Uxlashga hushtak chalinishi bilan, uyqusizlik va tergov gʻurbatlari charchatgan kishilar darrov oʻrinlariga kirdilar. — Shuhrat, Jannat qidirganlar
— E, omon boʻl! —
dedi Qarshiboy ota, oshnasining goʻlligi nasha qilib, — oʻzing eski gʻurbatsan-da. — H. Nazir, Suv gadosi — oqpadar
Bir kelib ketmasangiz boʻlmaydi shekilli, joʻrangiz prokuraturani aralashtirib, toza gʻurbat qilyapti. — Yoshlik