Поиск

sft. Gʻayrati yoʻq; sustkash.

Gʻayratsiz bola.

ot 1. Ish-harakatga boʻlgan kuchli intilish, berilish hissi; ishtiyoq.

Siz, muhtaram ustodning mehribonchiliklaringiz bir gʻayratimizga oʻn gʻayrat qoʻshadi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Uning gʻayratiga ish yoki oʻqishning oʻzi kamlik qilayotgandek tuyuladi. — T. Ashurov, Oq ot

— Uxlab qoldi bugun juda ter toʻkdi. — Yosh-da, gʻayratiga chidolmay, boshda oʻzini urintirib qoʻyadi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Gʻayrat (erkaklar ismi).

Gʻayratiy (taxallusi; asl ismi Abdurahim Abdullayev) (1902—1976) — Oʻzbekiston xalq shoiri (1972).

sft. Yaxshi, kuchli gʻayratga ega; sergʻayrat, tirishqoq.

U paytlarda yosh, baquvvat, gʻayratli, qiziqqon yigit edi. — S. Zunnunova, Olov

Zargarov muhim masalalarni qoʻzgʻab, katta ish boshladi, gʻayratli odam. — A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat

sft. Gʻayratli, sergʻayrat.

Gʻayratchan Xalil aka hamma ishni ham shoshilinch qilardi — F. Musajonov, Himmat

ģayratlılıq, qajırlılıq, jigerlilik, qarıwlılıq