sft. 1. Gʻubori bor, chang bosgan, toʻzonli.
Qurilish kombinatining oppoq gardga qoplanib yotgan chala korpuslari ham, qurum purkab, biqsib turgan xumdon moʻrilari ham oʻzining dim, gʻuborli havosi bilan orqada qoldi. — A. Muxtor, Chinor
U uyning gʻuborli va toʻzonli havosini yangilash uchun partalar orasidan siqilib borib, derazani ochdi. — M. Fayziy, Uch qiz
2. koʻchma Dilgir, xafa, gʻamga toʻlgan.
Gʻuborli yurak.