fl. Gʻiq-gʻiqetgan tovush chiqarmoq.
Shamol keskin guvullar, qari qayragʻochlar hazin gʻiqillar edi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Tashqarida mototsiklning gʻiqillab toʻxtagani, soʻngra kimningdir yugurib kelayotgani eshitildi. — X. Toʻxtaboyev, Felyetondan soʻng