фл. 1. Давомли тарзда секин-секин, сезилар-сезилмас ҳаракат қилмоқ, қимирлаб ҳаракатланмоқ (одатда кўп ва майда жониворлар ҳақида).
Чумолилар ғимирлаб юрибди.
Пайкалда икки нуқта ғимирлаб юрарди. — С. Нуров, Нарвон
Раҳматов ётган жойида бир-икки асабий ғимирлаб қўйди. — М. М. Дўст, Лолазор
2. Енгил-елпи, майда иш-юмушлар билан машғул бўлмоқ, куйманмоқ.
Самоварчи чол, тун ярмидан оғган бўлса ҳам, ғимирлаб юрган эди. — С. Кароматов, Олтин қум