от 1. кт. Урушда ёки овда қўлга киритилган нарса, ўлжа.
Ҳусайн Бойқаро мерганлар билан бирга тантанали ов ҳафталари тузиб, қорли саҳроларга сурон солар, катта ғанимат билан қайтарди. — Ойбек, Навоий
Қалдирғоч учиб кетаётиб, ғаниматини тутаверади, ерда эса ожиз бўлиб қолади. — Газетадан
2. Умуман, қўлга кирган, эга бўлинган нарса.
Ўғиллари ўттизинчи йилларда оталаридан мерос қолган ғаниматларни чўнтакка солиб, минг машаққатлар билан Машҳадга қочган эди. — А. Ҳакимов, Илон изидан
Ҳатто бизнинг давримизда келиб чиққан Ёз неъмати — қиш ғанимати деган мақол ҳам консерва шарофатига айтилгандир. — К. Маҳмудов, Қизиқарли пазандалик
3. Шахс, ҳолат ёки нарсанинг мавжудлиги вақтинчалик, ўткинчи ва қайтмайдиган эканини билдиради.
Дам ғанимат. Ёшлик ғанимат. Вақт ғанимат
Фурсат ғаниматдир, шоҳ сатрлар-ла Безамоқ чоғидир умр дафтарин. — Ғ, Ғулом
Гулчеҳрага эри билан тотувлиги ҳам ғаниматдек туюларди. — С. Зуннунова, Гўдак ҳиди
Биз ҳам ғанимат, бугун бормиз, эртага ўзи билади. — М. Мансуров, Ёмби