ot
1.
Uy, xona, bino yoki hovlining kiraverishida oʻrnatiladigan, ochib-yopib turiladigan qurilish buyumi.
Ikki tabaqali eshik. Oʻymakor eshik. Kabinet eshigi. Koʻcha eshigi. Hovli eshigi. Eshikni ochmoq. Eshikni taqillatmoq. Mehmon kelar eshikdan, Rizqi kelar teshikdan. — Maqol
Dildor shart oʻrnidan turdi-yu, eshikni qarsillatib yopib chiqib ketdi. — S. Ahmad, Ufq
2.
Umuman, odam, jonivor, narsalar joylashadigan qurilma, moslamalarning kirib-chiqiladigan, ochilib-yopiladigan qismi. Mashinaning eshigi. Samolyotning eshigi. Qafasning eshigi.
Avtobusning eshigi ovozsiz ochildi: — Marhamat, chiqinglar. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati
Bu oʻrtada soat eshigi ochilib, kakku qush chiqdi-da: Kakku! Kakku!, deb yana kirib ketdi. — U. Ismoilov, Saylanma
[Mirzakarimboy:] Eshigimda juda koʻp odamlar ishlagan. — Oybek, Tanlangan asarlar
— Eshigini topa oldingizmi? — Topdim. Aytganingizdek, uning eshigini Toshkentda har kim bilar ekan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
4.
Tashqari, tashqi maydon, koʻcha.
Eshik sovuq.
5.
koʻchma
Bir maqsadga, yerga yetishish, erishish yoʻli, imkoniyat yoʻli.
Baxt eshigi koʻrinib turibdi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Barcha orzular eshigi deyarli yopiq edi. — N. Safarov, Jasoratning tugʻilishi