от 1. Шамол, сув ва шу кабиларнинг оқими, шу оқимдаги таъсири, уриниши.
Шабада саратон яйловининг бошни айлантирадиган эпкинини олиб келади. — А. Мухтор, Чинор
Эпкинга бардош беролмай, сув тагида бир-бирига урилаётган катта тошларнинг гулдур-гулдури кишини ваҳимага солади. Ҳ. Нуъмон ва А. — Шораҳмедов, Ота
Хирмончилар эпкин туриб қолса, кечалари ҳам дон шопириб чиқишарди. — Н. Қобил, Унутилган соҳиллар
Шу пайт унинг кўзи кечки эпкинда силкинаётган супа ёқасидаги бўйчан майсага тушиб қолди. — Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча
2. Умуман, нарсанинг ёʻналиши, ёʻналишдаги уриниш кучи.
Бу зиддиятларнинг эпкини ўша биринчи учрашувдаёқ эсган эди. — П. Қодиров, Уч илдиз