сфт. 1. Маълум бир нарсага бевосита алоқаси, боғлиқлиги бўлмаган, дахли ёʻқ, тааллуқли эмас.
Бу сенга дахлсиз гаплар.
Қурбон ўзига дахлсиз нарсалар ҳақида хаёл сураётганини пайқаб, юраги сиқилди. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк
2. Ҳеч ким дахл қила олмайдиган, қўл тегиза олмайдиган, ҳар қандай қасд ёки тажовуздан ҳимоя қилинган ёки қилинадиган; бузилмас.
Маддоҳлар — худонинг дахлсиз бандалари, уларни хонликнинг ҳар бир беклиги, ҳар бир ноиблигига жўнацак, зарар қилмас. — С. Сиёев, Ёруғлик
Яна қадри ошади онамиздай муқаддас, Ҳар қаричи муборак, дахлсиз, азиз ернинг. — Ғ. Ғулом, Шеърлар
3. дип. Ўзга элларда қонун ёʻли билан жазолаб бўлмайдиган.
— Ҳазрат, бу одатга хилоф. Элчилар дахлсиз-ку, — деб хириллади. — М. Осим, Карвон ёʻлларида