darxon
дархонdarxon
ot tar. Soliqdan va har qanday majburiyatlardan ozod qilingan; imtiyozli, daxlsiz (qabila, urugʻ, zot yoki mansabdor).
Men Goʻroʻgʻli, elda bekligim darxon. — Intizor
Endi senga timsol aytay bir alvon, Men ketgancha, oʻzing Chambilda darxon. — Malikayi ayyor
- Darxon etmoq (yoki qilmoq) Muayyan ish, mansab yoki jismoniy mehnatdan ozod qilmoq; boʻshatmoq. Bosh vazirni mansabidan darxon etolmasligini Isfandiyor biladi. — S. Siyoyev, Avaz.[Oʻktam:] Qiyinchiliklar yoʻqotilgan sayin keksalarni ishdan darxon qilish kerak. — Oybek, O. v. shabadalar.
darxon
n esk. exempt (from smth.)