sft. 1. Raʼy-andisha, yuz-xotir qilmasdan, roʻyirost, ochiq.
Dangal gap. Dangal aytmoq.
Zumrad paytdan foydalanib, dangal gap boshladi. — S. Siyoyev, Otliqayol
Nuqsonlarini dangal ayt, xatolarini yuziga sol, koʻzi ochilsin. — Uygʻun, Navbahor
Ota vaziyatdan chiqishning yoʻlini qidira-qidira, dangaliga koʻchib qoʻya qoldi. — E. Aʼzamov, Javob
2. Tortinmasdan, bemalol; qoʻrqmasdan, shiddat bilan.
Ahmad xona eshigini taqillatdi-da, dangal ichkariga kirdi. — F. Musajonov, Ximmat
Bu deyman, yoʻli shunaqamas-ku, xoʻjayin, dangal kirib kelavermaysizmi? — A. Muhiddin, Nuqsonboy
Shayx Nazarboy naqibga oʻqrayib qarab qoʻydi-yu, dangal choʻkkaladi. — S. Siyoyev, Avaz
3. Rostmana, chin koʻngildan; samimiy.
Xalil aka askiyachilarga oʻxshab ochiq va dangal kulardi. — F. Musajonov, Himmat
Bu hazildan faqat Risolat kuldi. Dangal va chiroyli kular edi. — F. Musajonov, Himmat