Изоҳли луғат
· яна 3 та луғатда
сфт. 1. дин. Дўзахга тушишга лойиқ бўлган гуноҳ ишлар қилган шахс, дўзахга маҳкум.
[Имом:] Улар худонинг қаҳр-ғазабига учрайди, барчаси дўзахи, дер экан. — Носирова, Мен ўзбек қизиман
2. кўчма сўк.қарғ. Ёмон, бадфеъл кишига нисбатан қўлланади.
Ие, яхши таниймиз у кишини. — Бўлмаса, уста Баҳром ўша дўзахининг божаси бўлади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.