Поиск

ot 1. zid. Qarashlari, dili, ish faoliyati yaqin boʻlgan, inoqlik, ahillik bilan bogʻlangan ikki yoki undan ortiq kishining har biri; oʻrtoq. dushman.

Qadrdon doʻst. Chin doʻst. Qiyomatli doʻst. Vafodor doʻst. Oʻz doʻstim deb sir aytma, doʻstingning ham doʻsti bor. — Maqol

Doʻst safarda bilinadi, Ogʻa-ini — kulfatda. — Maqol

Doʻst qidir, doʻst top jahonda, Doʻst yuz ming boʻlsa, oz. — E. Vohidov, Muhabbat

2. Yaqin, tanish, oshno.

Mana bu doʻstim bilan men daryodan oʻtolmay qoldik. Shu yaqindagi qishloqqa non soʻrab bordik. — I. Raxim, Chin muhabbat

Oʻrta Osiyo xalqlari: oʻzbek, tojik, turkman, qirgʻiz, qoraqalpoq va qozoqlar bir-biri bilan inoq va doʻst boʻlib yashaganlar. — Gazetadan

3. Murojaat qilish shakli.

Xoʻsh, taqsir, nega xomushsiz? — E, aziz doʻstim, sal qiynalibroq qoldim. — N. Safarov, Hayot maktabi

4. Diniy tasavvufda: Alloho, ey xudo.

Har zamon yaqin-yiroqdan gadoy tovushi eshitiladi: Hey doʻst, shaydullo, banomi ollo, sadaqa raddi balo, baqavli rasuli xudo. A. — Qahhor, Bemor

ot 1. ad. Nazm bilan yozilgan ulkan hikoya, qissa; poema.

Navoiyning Layli va Majnun dostoni.

Doston ustida jiddiy ishlay boshladim. — Shukrullo, Saylanma

Maktab darsliklarida uning Koʻkan batrak dostonini alohida dars qilib oʻqitishgan edi. S. — Ahmad, Ufq

Bir oʻlkaki, dunyoda biroq Bitilmagan dostondir bori. — A. Oripov, Yurtim shamoli

2. ad. Xalq qahramonlari haqida nazm va nasrda aytilgan epik asar.

Oʻzbek xalq dostonlari. Fozil Yoʻldoshning Atomish

dostoni.

3. koʻchma Kechmish voqealar; sarguzasht; dard-u hasrat.

Qoʻsh surnaylar uzoqlarning dostonini mungli-mungli chalib oʻtdilar. — Gʻ. Gʻulom, Soyalar

E, aka qoʻying, dostonimni ochmang — Hamza

Bugun zang kemirgan tigʻlar shuʼlasi, Asrlar dostoni bordir ularda. — A. Sher, Qadimgi kuy

4. Ogʻizdan ogʻizga oʻtib yurgan maʼlum, mashhur sarguzasht hikoyalar, gap-soʻzlar, taʼrif-tavsiflar.

El gʻamini bilgan elda doston. — Maqol

Kelinning suluvligi Margʻilonda maʼlum ekanmi? — Malum ekan, tillarda doston ekan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Toshkent tinchlik, doʻstlik, ham-korlik shahri sifatida tillarda doston. — Saodat

5. koʻchma Ovoz, xonish; sayrash.

Chaka-lakning allaqaysi burchagidan bulbulning dostoni — nagʻmayi hazori eshitildi. A. — Qodiriy, Gʻirvonlik Mallavoy

6. Doston (erkaklar ismi).

ot Doʻst maqomida boʻlishlik; yaqinlik, oshnolik; ahillik; mehribonlik.

Doʻstlik sinovda chiniqar. — Maqol

Xalq doʻstligi — yurt boyligi. — Maqol

Nafs, shaxsiyatparastlik gʻolib kelgan joyda vijdon ham, doʻstlik ham tamom. — Shukrullo, Saylanma

Xalqimizning kuch-qudrati chin doʻstlikni qadrlash bilan belgilanadi. — Gazetadan

rvsh. Doʻst kabi, doʻstlarcha, doʻstlardek, doʻstlik bilan.

Doʻstona muomala. Doʻstona salom. Doʻstona suhbat.

Sherbekning yelkasiga qoʻlini doʻstona tashladi-da, oʻtir, degandek ishora qildi. — S. Anorboyev, Oqsoy

ot Doʻst(lar) va yor(lar), hamdamlar).

Doʻst-yorlar ahli boʻlsa, choʻlda oltin undirar. — Mushtum

Doʻst-yorlar yigʻilib, chagʻir ichib, musiqa va raqslar bilan tong ottiradilar. — Oybek, Navoiy

ot 1. Doston aytuvchi, baxshi.

Oʻzbek xalq dostonchilari.

Oʻzi juda farosatli, dono, dostonchi chol. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

2. Doston (poema)lar ham yozgan adib.

Eʼtibor Oxunova shoira, ocherkist, publitsist, hikoyanavis, dostonchi — X. Yodgorov, Hayot toʻlqinlari