от Қўрқитиш, чўчитиш, тартибга чақириш учун айтилган гап, қилинган ҳаракат; пўписа, сиёсат.
Дўқ урмоқ (қилмоқ). Ўғри дўқи билан қўрқитар, Ёмон аёл — йиғиси билан. — Мақол
- Дўқ урмоқ (ёки қилмоқ) Қўрқитмоқ, дўқ-пўписа қилмоқ, дўқламоқ. Кейин овозини пардама-парда кўтариб, дўқ ура кетди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.— Қочишнинг ёʻлини мўлжаллаб қўйдингми, ростингни айт! — деди Жуман дўқ қилиб. — А. Мухтор, Туғилиш.— Ҳаддингиздан ошманг, — деб дўқ урди Яхшибоев. — М. М. Дўст, Лолазор.