sft. 1. Vijdonli,insofli;diyonati bor.
Poshshaxonning ikkinchi eri soʻqqabosh, zavod ishchisi, topgani bir oilani tebratishga yetadigan diyonatli erkak edi. — D. Nurov, Osmon ustuni
Yaxshiyamki, xonning yonida diyonatli bir odam bor ekan, shu kishi jonimga ora kirdi. — S. Siyoyev, Avaz
2. Din qonun-qoidalariga rioya qiladigan, taqvodor.
Har qanday xotin bilan ham inoq boʻlavermaganining oʻzi oʻta diyonatli, pokdomon ekanining nishonasidir. — A. Qahhor, Asarlar
Yoʻq, qaysi musulmon, qaysi diyonatli ota oʻz farzandini, yana begunoh, qoʻy ogʻzidan choʻp olmaydigan oʻgʻlini oq qilib, dargohidan haydar ekan?! — K. Yashin, Hamza