sft. 1. Boshqalardan oʻzini baland tutib, kibr bilan yuradigan, kekkaygan, kibrli, mutakabbir.
Dimogʻdorga bir gap oz, ikki gap koʻp. — Maqol
Kamol yoshligida dimogʻdor Beyusoʻja bilan hech qachon yaqin doʻst tutinmagan edi. — Yoshlik
Men baʼzi kishilarga ajablanaman. Sal ish qildimi, darrov dimogʻdor boʻlib ketadi. — Shuhrat, Shinelli yillar
2. Balandparvoz, katta.
Har gal uchrashuvlarda Xoldor navbatdagi sinovdan qoʻli baland oʻtganligi haqida dimogʻdor gaplar qilardi. — I. Rahim, Zangori kema kapitani