badhavo

sft. 1. Havosi buzuq, yoqimsiz.

Badhavo joy.

2. Oʻzini oʻzgalardan yuqori oluvchi, dimogʻdor; takabbur.

Badhavo odam,

Faqir ahligʻa nihoyatda tavozeli Muqim, Ne kerak baʼzi takabbur, badhavolarga salom! — Muqimiy

1. hawası jaman

2. tákabbır, gerdiygen