Qidiruv

fl. 1. Biror maqsadda bor kuchini ishga solib harakat qilmoq; kuchanmoq.

Buqa orqasiga tisarilib, avvalo chirandi. — Sharq yulduzi

Sandiq juda ogʻir edi, zoʻrgʻa zinaga yaqinlashtirib, chirana-chirana, tepaga olib chiqishdi. — A. Koʻchimov, Halqa

Arava qilt etmas hoʻkizlar harchand chirangani bilan, arava joyidan jilmas edi. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi

2. koʻchma salb. Oʻz imkoniyatlarini hisobga olmay katta ketmoq; kerilmoq.

— Chiranmang, polvon, — dedi kulib Oʻsarjon. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Oʻzing joysiz [nooʻrin] chiranganingdek, meni ham oʻz yoningga tortmoqchi boʻlasan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Alarga men: — Shohi Eron bilan urushaman, deb chiranmang, — dedim. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

fl. Chiranmoq feʼlining birgalik nisbati.

s. t. Maqtanchoq, kerilmachoq.

Shunday dedi-yu, oʻzini tutolmay kulib yubordi — Oshnoga ishonmadi, uni shunchaki chiranmachoq deb oʻyladi. M. M. — Doʻst, Lolazor

ayn. Ora-sira.

Professor ora-chira hazil-mutoyiba gap ham tashlab qoʻyar, davlat, mulk topilishi, ammo inson topilmasligi haqida gapirib ham qoʻyardi. — Mirmuhsin, Umid

U ora-chora tabibchilik bilan ham shugʻullanardi. — Yoshlik

ot Oshirilmagan (xamirturushsiz) xamirdan yupqa qilib yoyib, tandirda singgak qilib pishirilgan non.

Tandirdan lochira singari yupqa, lekin elakday-elakday katta nonlarni uzdi-da, savatga solib, ayvonga keltirdi. — H. Nazir, Eng muhimi

Gulsumbibi shoʻrva uchun tandirda lochira yopadi. — Oybek, Tanlangan asarlar