фл. 1. Ёзмоқ, бўшатмоқ (коптокка, ғалтакка ўралган ёки калаваланган ип, сим ва шу кабилар ҳақида).
Ғалтакдаги ипни чувамоқ.
Ҳакимжон акамлар актни гумдон қилибдилар. Калавангнинг учи чувамасин, деб мени Солор ресторанига кўчирмоқчилар. — Б. Раҳмонов, Хўжайин кўчди
2. Тўқилган нарсани титиб, суғуриб бузмоқ.
Бўйрани чувамоқ.
- Гап чувамоқ Гап ковламоқ, гап-сўзни кўпайтирмоқ.
- Гап чувайди Гап айланади, гап-сўз кўпаяди. Секин, секин гапир! Хотинлар эшица, гап-сўз чувайди — Ойбек, Танланган асарлар