от 1. Гўзаллик; ҳусн, кўрк.
Муҳаббат чирой танламас, уйқу — ўрин. — Мақол
Акпоп, қирққа борган бўлса-да, чиройини, тароватини ёʻқотмаган бу аёлнинг киприклари узун кўзларига қарашга ботинмай, ерга боққанча, “ҳа, кўрдим“, деди. Ёшлик
2. Кўзга ёқадиган кўриниш, кўркамлик, кўрк, қиёфа.
Шаҳар чиройи.
Бино тайёр бўлгандан кейин унга чирой бериш, нафислик билан ичию ташига кўрк бағишлаш — санат. — Саодат
Чол кўзида ўзгарар ҳар он Қишлоғининг чиройи, туси. — Ҳ. Олимжон
- Чиройи очилмоқ Кайфияти яхшиланмоқ. Муҳсина хонимнинг чиройи очилди: эрини бундай жаҳлдору чўрткесар ҳолда кўриш унга ёқарди. М. М. — Дўст, ЛолазорОқсоқолнинг чиройи очилиб, Баракалла, оқил йигит экансан, дегандай мийиғида кулумсирабди. — М. Мансуров, Ёмби