ot
1.
Zoʻrlik bilan bostirib kelib talovchi qurolli oʻgʻri, bandit.
Bu oʻsha — Yusufbek, xotinini oʻgʻirlab ketgan bosqinchi. — X. Ahrorova, Orifning davlati
Qadimda Urgut qishloqlariga bosqinchilar tez-tez hujum qilar ekan. — Saodat
Bosqinchi soʻzining maʼnosi shulki, Nonga toʻyganda ham, toʻymas makonga. — A. Oripov
2.
Oʻzga yurtni, elni bosib oluvchi; tajovuzkor, agressor.
Bosqinchilar yurtimizdan chiqib ketmaguncha, biz undan oʻch olamiz. — I. Rahim, Chin muhabbat
Bosqinchilar shaharga kira olmabdi, lekin qamalni uzoq davom ettiribdi. — Fan va turmush
Erkinlik jazmida xalqning barisi Bosqinchi lashkarga qilardi hamla. — M. Shayxzoda
Yurtni bosqinchilardan himoya qilish — hammaning ishi. — Mirmuhsin, Meʼmor