сфт. 1. Кўп еб-ичадиган; нафсини тия олмайдиган, очкўз.
Хиёл ўтмай Сардорнинг ўзи кириб келди. Хийла баднафс эмасми, қиши билан бир жойда ётиб ея берганидан хўп семириб етилибди. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар
2. Мол-дунёга тўймайдиган, бойликка ҳирс қўйган.
Мулла Фазлиддин буларнинг баднафс талончилар эканини кўриб, нафрати келди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар