fl. 1. Boʻgʻziga pichoq solmoq, soʻymoq.
Yumalatsam, joni yoʻq, Boʻgʻizlasam, qoni yoʻq (xamir).
Sevinchning zoʻridan bitta qoʻyni boʻgʻizladik. — Yoshlik
Cholim, Kimsan kelsa, oyogʻiga soʻymoqchi boʻlib yurgan qoʻchqorini boʻgʻizladi. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi
2. Boʻgʻzidan tishlab, gʻajib oʻldirmoq.
Bu oʻsha boʻri itlarni gʻaflatda qoldirib toʻrt qoʻyni boʻgʻizlab, birini olib qochgan ham shu! — Yoshlik
3. koʻchma Qiynab oʻldirmoq, mahv etmoq.
Oʻsha bola kecha yana yoʻlimni toʻsib: — Ertaga oxirgi muhlat, javob qil, yoʻq desang, boʻgʻizlab ketaman! — deyapti. Yonida katta pichogʻi bor. — I. Rahim, Ixlos
Sidqiyni yelkasidan ushlab, qulatib boʻgʻizlashga tayyor edilar. — Mirmuhsin, Chodrali ayol