Қидирув

от 1. (3-шахс бирликда бўғзи ва бўғизи)

2. анат. 1 Томоқнинг қизилўнгач ва кекирдак бошланадиган ери; томоқ.

Одам оғзидан, мол бўғзидан осилар. — Мақол

Ҳазратқул қўзичоқнинг бўғзига пичоқ тортди. — С. Аҳмад, Юлдуз

Қитиғига тегсанг, бўғзингга устара тортишдан тоймайди баттол. — С. Сиёев, Ёруғлик

3. кўчма Жон, ҳаёт-мамот рамзи.

Мусулмонқулнинг омонсиз қиличи оғайнимнинг бўғзида эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

4. Қумғон, офтоба ва шу кабилар идишларнинг қорнидан юқорисидаги тор, найсимон қисми.

Шишанинг бўғзи. Обдастанинг бўғзи. Бўғзи тор идиш.

— Қайси биридан бўлсин? — деди шишаларнинг бўғзидан ушлаб туриб.

5. Ўсимлик танасининг илдизга туташган жойи.

Бундан мақсад: кўчатнинг бўғзидаги тупроқ чўкиб, ҳаво киритмайди, илдизи яхши ривожланади. — Газетадан

фл. 1. Бўғзига пичоқ солмоқ, сўймоқ.

Юмалацам, жони ёʻқ, Бўғизласам, қони ёʻқ (хамир).

Севинчнинг зўридан битта қўйни бўғизладик. — Ёшлик

Чолим, Кимсан келса, оёғига сўймоқчи бўлиб юрган қўчқорини бўғизлади. — Ў. Ҳошимов, Икки эшик ораси

2. Бўғзидан тишлаб, ғажиб ўлдирмоқ.

Бу ўша бўри итларни ғафлатда қолдириб тўрт қўйни бўғизлаб, бирини олиб қочган ҳам шу! — Ёшлик

3. кўчма Қийнаб ўлдирмоқ, маҳв этмоқ.

Ўша бола кеча яна ёʻлимни тўсиб: — Эртага охирги муҳлат, жавоб қил, ёʻқ десанг, бўғизлаб кетаман! — деяпти. Ёнида катта пичоғи бор. — И. Раҳим, Ихлос

Сидқийни елкасидан ушлаб, қулатиб бўғизлашга тайёр эдилар. — Мирмуҳсин, Чодрали аёл

фл. Бўғизламоқ феълининг орттирма нисбати.