от Вояга етган урғочи от.
Қулунли биядан қудуқ суви ортмас. — Мақол
Қуда-андалик жойингдан қулунли бияни аяма. — Мақол
Алп — энадан, тулпор — биядан. — Мақол
Аҳмад еттига кирганда, шу бия бир қулун туғди. — Ойсулув
«БИЯ» бўйича 186 та натижа
от Вояга етган урғочи от.
Қулунли биядан қудуқ суви ортмас. — Мақол
Қуда-андалик жойингдан қулунли бияни аяма. — Мақол
Алп — энадан, тулпор — биядан. — Мақол
Аҳмад еттига кирганда, шу бия бир қулун туғди. — Ойсулув
ўзбекчачўл, саҳро, даштрусчапустыняинглизчаdesert
Qayusï biyabanda yügrür eŋïp Қайсилари саҳрода кезиб юрадилар – Некоторые странствуют по пустыне – Соме вандер ин тҳе десерт
фл. Бия тойчоқ туғмоқ (от ҳақида).
Верблюда видел? — Нет. Кобылу видел? — Нет., Аналогия: Знать не знаю, ведать не ведаю. В глаза не видел.
Кейин биласан... Тилингни тий... Туя кўрдингми? Ёʻқ! После узнаешь. Попридержи язык, знаешь, как говорится, спросят: «Видела верблюда?» — знай себе, говори: «Нет». — Ҳ. Ҳакимзода, Бой ила хизматчи.
(юнон. phybos – қўрқинч, хадик)
1. мияга ўрнашиб қолган қўрқинч; мияга ўрнашиб қолган ҳолатларнинг бир тури (мас., агорафобия – очиқ жойдан қўрқиш);
2. нафратланувчи, адоватли, қўрқувчи, бирор ниманинг кучли душманини билдирувчи (мас., хотиндан қўрқиш); бирор нима олдидаги қўрқинч, бирор нимадан ҳадиксираш (мас., гидрофобия) ёки бирор ким ёки бирор нимага нафрат, муросасизлик (мас., ксенофобия – юнонча хенос – бегона)ни кўрсатувчи мураккаб сўзнинг қисми.
байтал, бия
байтал, бия
байтал, бия; педигрее (броод, стокк) маре наслдор бия кобыла; педигрее (броод, стокк) маре племенная кобыла
қулунла Қулун туғмоқ. Қора бия қулунлади, тойча қуйиб қўйгандек чавкарнинг ўзи эди. Ёшлик Буни қарангки, жонивор бегона уюрда қулунлабди. Газетадан
қулунли Қулуни бор, қулунлаган. Қулунли бия овулга сиғмас. Мақол Мулла Обид билан Усмон полвон қулунли бияни миниб юришга қарши. А. Қодирий, Обид кетмон
байтал Урғочи от; бия. Байтал чопиб пойга олмас. Мақол Тоғ этакларидан қор кетиб, пастликлар яшилланиб қолган апрель ўрталарида байталим қулунлади. С. Аҳмад, Жимжи
Уч опа-сингил оталарининг золимлигидан қочиб, ҳар бири ўз ёʻлига равона бўлади. Кенжа қиз Иқбол айиқ билан турмуш қуриб, Айиқполвон исмли ўғил кўради.
Уч ака-ука отасининг олтин тойини ўғирлаб кетаётган сирли махлуқни топишга уринади. Кенжа ўғил Бадалқорачи бу сирни очиб, бир қанча қизларни девлар зу
Бектемир ботир ҳақидаги ушбу эртакда қаҳрамоннинг жасорати, садоқати ва севги ёʻлидаги курашлари тасвирланган. Эртакда йигитнинг қийинчиликларга қарамай, ў
Уч ўғилга отасидан қолган бир хумча олтин ва уларнинг тақдири ҳақида ҳикоя қилинади. Эртакда мардлик, адолат ва дўстликнинг қадр-қиммати очиб берилади.
Доро подшо туҳмат туфайли ҳомиладор хотинини ҳайдаб юборади. Аёл ўғил туғиб, уни Искандарбек деб атайди ва тақдирга ташлаб кетади. Искандарбек турли қийи
Бир карвон билан кетиб қолган сичқон маликасини озод қилишни истамаган подшоҳга қарши сичқонлар подшоси уруш э'лон қилади ва унинг хазинасини бо'шатиб,
она; опа; тарбиячи аёл; хотин-қизларга ҳурмат маъносида мурожаат
она; опа; тарбиячи аёл; хотин-қизларга ҳурмат маъносида мурожаат
она; опа; тарбиячи аёл; хотин-қизларга ҳурмат маъносида мурожаат
она; опа; тарбиячи аёл; хотин-қизларга ҳурмат маъносида мурожаат
она; опа; тарбиячи аёл; хотин-қизларга ҳурмат маъносида мурожаат