fl. Bitmoq I feʼlining orttirma nisbati. Yakuniga, oxiriga yetkazmoq, tugallamoq.
Zaynab soʻzini bitira olmadi, chetga qarab, koʻz yoshini toʻkdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Ashulani bitirib, dutorni chetga suyab qoʻydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Oʻzimizning mirzateraklar moʻrt chiqib qoldi. Moʻylovdor shahar qoʻngʻizi uni yeb bitirdi. — Gazetadan
Bilasizmi, Mansur aka, maktabni bitirib, institutga bormoqchiman. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Toʻqqizinchini bitirganimda, onam qishloqqa kelib, oʻz otamning vasiyatini aytdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
- Quloqni bitirmoq 1. Quloqni kar, batang qilmoq. Yangroq arra tovushi, bolgʻa, bosqonlarning gup-gupi quloqni bitiradi. — A. Muxtor, Opa-singillar