sft. Biron narsa yoki kimsadan bezgan, yurak oldirib qoʻygan; toʻygan.
Bekorchidan hamma bezor. — Maqol
Dilozordan xudo bezor. — Maqol
Ernazar dangasaga aytinglar: mening tomonimga qaramasin, men unaqa odamdan bezorman. — S. Ayniy, Qullar
- Bezor boʻlmoq Joniga tegmoq, koʻngliga urmoq. Pashshadan bezor boʻldim.Uning yolgʻon-yashiq gaplaridan qoʻni-qoʻshnilar ham bezor boʻlib ketgan. — Mushtum
- Bezor qilmoq Jondan toʻydirmoq, obdan zeriktirmoq.
- Jondan bezor qilmoq Jondan toʻydirmoq, juda ham jonga tegmoq, zeriktirib yubormoq. [Oqila:] Oʻzingiz qachon borasiz? Bolalar dada deb, jonimdan bezor qilishyapti. — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar