Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 3 словарях
sft. 1. Din yoʻl-yoʻriqlariga ishonmaydigan, diniy eʼtiqodsiz; imoni yoʻq; murtad.
Kalima keltir, betavfiq! — Oybek, Tanlangan asarlar
Kimda-kim xudoning osiy bandasi betavfiq Avaz Oʻtar oʻgʻlining doʻkoniga oyoq bossa., soch-soqol oldirsa, imoni kuygay. — S. Siyoyev, Avaz
2. koʻchma Uyati (nomusi, hayosi) yoʻq; uyatsiz.
Mard yigitning nomus-ori boʻladi. Yulduzoyni yorim dema, betavfiq. — Qunduz bilan Yulduz
Betavfiq chol, ichib, yiqilib yotibdi. — Gazetadan