сфт. 1. Қиёс қилиб, солиштириб бўлмайдиган даражада; беҳад, чексиз.
Беқиёс ҳурмат.
Алишер Навоий ижоди беқиёс уммон. — Ёшлик
2. Ўхшаши, тенги ёʻқ; мислсиз.
Беқиёс гўзаллик.
Енгил оромбахш шамолда елпинаётган гиёҳлар беқиёс чиройли, сўнги ёʻқ ёқимли эртак айтаётгандек бўлди. — Шуҳрат, Умр поғоналари
Ҳалима Носированинг беқиёс санъати, табиий ва бетакрор овози халқимиз қалбидан чуқур жой олган. — Саодат