беқиёс

сфт. 1. Қиёс қилиб, солиштириб бўлмайдиган даражада; беҳад, чексиз.

Беқиёс ҳурмат.

Алишер Навоий ижоди беқиёс уммон. — Ёшлик

2. Ўхшаши, тенги ёʻқ; мислсиз.

Беқиёс гўзаллик.

Енгил оромбахш шамолда елпинаётган гиёҳлар беқиёс чиройли, сўнги ёʻқ ёқимли эртак айтаётгандек бўлди. — Шуҳрат, Умр поғоналари

Ҳалима Носированинг беқиёс санъати, табиий ва бетакрор овози халқимиз қалбидан чуқур жой олган. — Саодат