1. Hech qanday naf-foydasi boʻlmagani holda; befoyda, behuda.
Muharrir bir yarim soat bekorga oʻtgan vaqtga achinib, bizga quloq berdi. — A. Qahhor, Bek
Odamlar bekorga ovora boʻlmasin deyman-da. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Tanlangan asarlar, muqaddas qurbonlar bekorga ketmadi. — N. Safarov, Olovli izlar
2. Arzirli sabab, asos boʻlmagani holda; boʻlar-boʻlmasga, vaj-sababsiz; oʻrinsiz.
Aniqroq qilib ayting, Musa aka, Boʻtaboy bekorga yomon otli boʻlib qolmasin. — S. Ahmad, Hukm
Bekorga yigʻlaysan, Raʼno! Yigʻidan bir foyda chiqqanini eshitganmisan yoki meni ham yigʻlatmoqchimisan? — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Chumchuq soʻysa ham, qassob soʻysin, deb bekorga aytmaganlar. — P. Tursun, Oʻqituvchi
3. Pul yoki haq olmay, toʻlamay, tekinga; bepul.
— Yukni bekorga tashiymizmi, qovurgʻamiz sinay dedi! — qichqirishdi boshqalar. — Oybek, Tanlangan asarlar
Bekorga ham olmaydi hech kim bu eshagingizni. — Latifalar