sft. Huzur-halovatdan xoli, tinchlik bermaydigan; besaranjom, tinchi yoʻq, halovatsiz.
Behalovat turmush.
— Doktorlarning ishi oʻzi shunaqa behalovat boʻlar ekan, — dedi Halima. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda
Behalovat kecha uning nazarida ancha choʻzildi. — Sharq yulduzi
— Tss! — qizi koʻrsatkich barmogʻini qonsiz labiga bosgancha, behalovat nigohini unga qadadi. — Yoshlik