Изоҳли луғат
· яна 6 та луғатда
сфт. 1. Ҳар нарсага, ҳар ишга эътиборсиз қарайдиган; лоқайд, бепарво.
Бефарқ, беандиша киши экан-да раис. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
Уларга бамайлихотир, бефарқ анграйиб туриш ҳам хато. — А. Мухтор, Опа-сингиллар
2. Фарқи ёʻқ; тенг, ўхшаш.
- Бефарқ қарамоқ 1. Эътиборсизлик, бепарволик билан қарамоқ, лоқайд бўлмоқ. Наҳот эрининг тақдирига шунчалик бефарқ қараса! — кўнглидан ўтди Элмуроднинг. — Шуҳрат, Шинелли йилларСодиқ ака бу бедодликка бефарқ қарамади. — Шарқ юлдузиМен иккалангизга ҳам бефарқ, тенг қарайман.